*

NABOŻEŃSTWO FATIMSKIE

 

„Maryja, najczulsza Matka, towarzyszy nam w radości i cierpieniu, kiedy jesteśmy szczęśliwi i gdy przechodzimy próby fizyczne i duchowe”.

św. Jan Paweł II

Pokutne Nabożeństwo Fatimskie, zwane także "Różańcem Pokutnym", nawiązuje do objawień Matki Bożej w Fatimie. Ma charakter ekspiacyjny i obejmuje wspólne odmawianie Różańca. Każdorazowo odmawia się jedną z czterech jego części.

 

 

Nabożeństwo Fatimskie jest odpowiedzią na dwa wezwania Maryi: do modlitwy różańcowej i do czynienia pokuty za grzeszników. Wyzwala gorącą modlitwę, rodzi radość ze spotkania z Maryją, która prowadzi lud do Swojego Syna. Wieczorna procesja ze świecami i figurą Matki Bożej przypomina Fatimę i to, co się tam działo w czasie objawień Łucji oraz Hiacyncie i Franciszkowi - dziś już błogosławionym.

Nabożeństwo Fatimskie uczy nas codziennego trwania w zjednoczeniu z Chrystusem, poprzez stanie przy Sercu Maryi. Ona ogarnia nas swoim Niepokalanym Sercem i uczy żyć tym, czego pragnie od nas Bóg.

Był maj 1917 r. Trwała jeszcze I wojna światowa. W Cova da Iria -"Dolinie Pokoju" - zaczęła ukazywać się Matka Najświętsza. W ciągu sześciu objawień zapowiedziała koniec wojny, ostrzegła przed widmem komunizmu, kolejną wojną oraz prześladowaniami Kościoła. Mówiła, że bardzo wielu ludzi idzie na wieczne potępienie, że trzeba się dużo modlić i wynagradzać Bogu za grzechy. Świadkiem objawień była trójka fatimskich dzieci: Łucja (10 lat), Franciszek (9 lat) i Hiacynta (7 lat). Na spotkanie z Maryją przygotowywał je wcześniej Anioł Pokoju. Matka Boża przekazała dzieciom orędzie, które jak powiedział św. Jan Paweł II "zdają się przybliżać do swego wypełnienia".

W naszej parafii „Nabożeństwa Fatimskie” gromadzą wielu czcicieli Matki Bożej 13 dnia każdego miesiąca – od maja do października, już od kilku lat.

W dniu 13 maja 2015 roku została uroczyście poświęcona Figura Matki Bożej Fatimskiej i parafianie z zapalonymi świecami, w wieczornej procesji udali się do Groty Maryjnej. Na wielu twarzach widoczne było głębokie wzruszenie, a na ustach żarliwą modlitwę. Z wiara i ufnością zanosimy do Boga za wstawiennictwem Maryi wszystko, co dla nas ważne, i co wypełnia nasze serca. Przede wszystkim jednak przepraszamy za grzechy, które obrażają Dobrego Boga. Maryja z miłością i czułością spogląda na nas, pociesza, umacnia i wyprasza u swego Syna wiele łask.

Katechetka Irena Honisz

Odwiedza nas 5 gości oraz 0 użytkowników.

STATYSTYKA

Odsłon artykułów:
419841